Video-regjistrimi


AUTO-PAGE-TITLE

Veç erës, e vetmja zhurmë që ndihet është kërcëllima e lopatave metalike tek thyejnë tokën shkëmbore. Rreth 30 burra po gërmojnë varre një nga një në rresht, njëri pas tjetrit. Është gati për shi. Papritur kamera tërhiqet rrotull dhe nisë të lëkundet poshtë e lart mbi tokë. Ngjyrat konvergojnë në një kombinim të gjelbre, kafeje dhe portokallie. Duket dhé, pastaj bar dhe papritmas, stof rrobe. Figura stabilizohet. Dallohen dy rreshta me trupa të vdekur të mbështjellë me batanije. Me kamerën tash të fiksuar fort në dorë, kameramani, duke nisur nga fundi, nis të ecë përgjatë rreshtave. Një burrë tjetër shihet duke çmbështjellë […]

Fillimi i Luftës së Kosovës dhe përdhosja e përditshmërisë


AUTO-PAGE-TITLE

Anduena [1] vështron me dashuri të birin e ulun mbi prehën dhe thotë, “Lufta asht si prrallë për te. Më thotë përherë, “Nan, a m’difton për luftën?”. Un kam zor me folë për te, por i tregoj çka ka ndodhë. Kur maroj, më thotë, “Sa i gzuem jam qi s’kam kenë lindë so kohe.” Ky çast i nxit Anduenën dhe vjehrrën e saj, Lulen, të ndajnë kujtimet e tyre nga konflikti në Kosovë. Ulur mbi shilten ngjyrë kafe përballe mejë, dy gratë e guximshme më tregojnë për përhapjen e dhunës dhe frikës, dhe për pasigurinë e thellë që ndjenin. Ato përshkruajnë si […]

Vejusha e luftës: Margjinale – Të padisiplinuara – Ikonike

Margjinale dhe në nevojë

Gratë që humbën burrat gjatë Luftës së Kosovës u perceptuan si të gjendura në një hapësirë të ndërmjetme e të pasigurt. Ato nuk mund të trajtoheshin as si gra të martuara dhe as si vejusha të zakonshme. Në fund të luftës, nuk kishte vend të qartë për to, pasi rolet po ndryshonin, ndërsa komunitetet përpiqeshin të kuptonin praninë e tyre. Identitetet e këtyre grave u perceptuan se kishin nevojë për riformulim përmes gjuhës dhe diskurseve, për t’u bërë të kuptueshme për të tjerët. Kornizat e reja të identitetit i portretizojnë vejushat e luftës si ‘margjinale dhe në nevojë’, […]

Në kanxhat e dhimbshme të kujtesës

Lufta ishte fjala e ditës, në gojë të gjithkujt. Nji ndjenjë padurimi ekzistonte pasi që shpallja e pavarësisë së Kosovës nga Sërbia po afronte.[1] Nëpër lajme jepeshin njoftime mbi rritjen e tensioneve mes komuniteteve shqiptare e sërbe, nga të dyja palët organizoheshin veprimtari përkujtimore për të humburit dhe krimet e luftës së fundit, përderisa KFOR-i -forca paqeruajtëse e NATO-s në Kosovë – patrullonte rrugët e Kosovës me automjete ushtarake. Si do shkonte gjendja në ditën e shpalljes? A do kishte demostrata? A do të sulmonte ushtarakisht Sërbia?

Asgja  s’dihej me siguri. Këto pyetje e shqetësonin Pranverën [2], që sapo kish dalë nga kuzhina me nji […]

Go to Top